Program Pracowni Rękodzieła Artystycznego

Instruktor: Marta Lewandowska

W ramach pracowni rękodzieła artystycznego rozwijana jest sprawność manualna, poruszona zostaje wyobraźnia, kreatywność, wyzwalane są zainteresowania artystyczne.

Praca uwzględnia potrzeby i predyspozycje każdego z uczestników. Zadania dobierane są do indywidualnych potrzeb i zdolności uczestnika, tak aby wywiązał się z powierzonego zadania.

Podopieczni poznają różne metody arteterapii oraz ergoterapii. Do najważniejszych technik stosowanych w terapii należy:

  • decoupage (na różnych powierzchniach drewno, szkło, metal, plastik, materiał, ceramika) – jest to sztuka dekorowania przedmiotów za pomocą kompozycji z papierowych serwetek, papieru ryżowego czy papieru do decoupage. Uczestnicy uczą się ozdabiania przedmiotów różnymi stylami stosowanymi w decoupage jak np.: styl prowansalski, country, shabby chic czy rustykalny. ​Dodatkowym elementem stosowanym w tej technice jest wykorzystywanie różnego rodzaju szablonów, past i mas strukturalnych czy folii do sospesso. Przy zastosowaniu specjalnych środków podopieczni tworzą spękania jedno i dwuskładnikowe.
  • garncarstwo i ceramika (modelowanie ręczne i na kole garncarskim) polegająca na lepieniu, formowaniu i modelowaniu w glinie, pozwala na rozwijanie sprawności manualnej podopiecznych. Realizacja pracy odbywa się systematycznie poprzez poznawanie i przygotowanie materiałów i narzędzi, poznanie technik lepienia i metod pracy w glinie, a także kształtowania i modelowania naczyń ręcznie i na kole garncarskim. W pracy wykorzystywane są również formy odlewnicze, do których stosuje się masy lejne. Podopieczni poznają zasady suszenia, wypalania i szkliwienia oraz ozdabiania wykonanych wcześniej przedmiotów.

Podopieczni uczą się również współdziałać w grupie. Rozwijana jest umiejętność pracy zespołowej oraz wzajemnej pomocy.
Takie działania uczą większej obowiązkowości oraz poczucia odpowiedzialności za zadanie i konieczności utrzymania porządku w miejscu pracy.

Ważnym elementem realizacji programu jest stałe i systematyczne wdrażanie do samoobsługi, dbałości o materiały i o porządek w miejscu pracy.

Wiodącą metodą stosowaną w pracowni jest metoda pozytywnych wzmocnień.
Najczęściej wzmocnienia te mają charakter społeczny, np. nagradzanie wysiłków poprzez stosowanie pochwał, dobrego słowa, uśmiechu.
Nagrodą za szczególne starania i wybitne prace jest podwyższenie kwoty wypłaty treningu ekonomicznego.

W celu podwyższenia umiejętności samoobsługowych utrwalane są pozytywne nawyki takie jak: dbanie o higienę osobistą, samodzielne ubieranie się oraz rozbieranie.

Zajęcia rękodzielnicze przeplatane są zajęciami edukacyjnymi.

Dla aktywniejszego uspołecznienia prowadzone są treningi takie jak: nawiązywanie relacji, prowadzenia rozmowy i podtrzymanie kontaktu, aktywne słuchanie, asertywność i rozwiązywanie konfliktów.

Realizowany program pracowni stymuluje poczucie estetyki, wrażliwość, daje satysfakcję z realizowania własnych pomysłów oraz mobilizuje uczestników do szerzenia zdrowego i ekologicznego trybu życia.