Program Pracowni Wikliniarskieo Plecionkarska

Instruktor: Maciej Świtajski

Zajęcia w pracowni wikliniarskiej mają na celu rozwój m.in. sprawności manualnej, wyobraźni artystycznej, jak również mają wyrabiać precyzję, kreatywność, dokładność oraz poprawiać koordynację wzrokowo-ruchowa i wyzwalać zainteresowania artystyczne uczestników.

Główny nacisk programu pracowni jest położony na umiejętności i predyspozycje uczestnika, jak również uwzględnia potrzeby i indywidualne zdolności każdego z podopiecznych w taki sposób, aby potrafił wywiązać się z powierzonych czynności lub zadań.

Uczestnicy podczas zajęć będą poznawali różne metody atreterapii (leczenie przez sztukę) oraz ergoterapii (rodzaj psychoterapii, forma terapii wykorzystująca różne rodzaje pracy i rekreacji jako środki terapeutyczne).

Do najważniejszych metod i technik stosowanych w terapii na w/w pracowni należą:

  • poznanie metod uprawy i zbioru wikliny;
  • zdobycie wiedzy na temat rodzajów i właściwości materiału;
  • przygotowanie materiału do pracy;
  • dekoratorstwo i zdobnictwo;
  • plecionkarstwo;
  • nauka wyplatania z wikliny itp.

Podczas zajęć powstają zarówno prace: z wikliny suchej – są to przedmioty o charakterze dekoracyjnym i użytecznym, jak również z wikliny mokrej – wyplatanie oryginalnych form przestrzennych oraz płaskorzeźby, koszyki i inne dekoracje ścienne.

Dzięki różnorodności metod pracy podopieczni mają możliwość samodzielnego doboru techniki do pracy.

Uczestnicy podczas zajęć uczą się współdziałania w grupie oraz wzajemnej pomocy. Takie działania wpływają na większą obowiązkowość oraz poczucie odpowiedzialności za wykonanie zadania oraz utrzymanie porządku w miejscu pracy, jak również dbanie o materiały.

Wiodącą metodą stosowaną w pracowni wikliniarskiej jest metoda pozytywnych wzmocnień, najczęściej wzmocnienia te mają charakter społeczny, np.: nagradzanie wysiłków poprzez stosowanie pochwał, dobrego słowa i uśmiechu, natomiast za szczególne osiągnięcia i wybitną pracę podwyższa się kwotę wypłaty treningu ekonomicznego.

W celu podwyższenia umiejętności samoobsługi utrwalane są nawyki do których należą: dbałość o higienę osobistą, mycie rąk przed i po posiłku, po wykonaniu pracy, samodzielne ubieranie i rozbieranie się.

Dla aktywnego uspołecznienia natomiast prowadzone będą treningi m.in.: nawiązywanie relacji, prowadzenie rozmowy oraz podtrzymywanie kontaktu, aktywne słuchanie, asertywność i rozwiązywanie konfliktu.